Het wonder van de Kluis

Gegevens

22 september 2011 09:27

- Marc Ketzer

Al weken hadden wij van het vierde een oefenwedstrijd gepland tegen Union 5. Maar toen bleek dat wij een week later op dezelfde plek, dezelfde plaats een competitiewedstrijd tegen hetzelfde team moesten spelen, kreeg leider Sebas een telefoontje, waarbij de leider van Union 5 zich afvroeg of het nu wel door moest gaan. “natuurlijk, wat maakt dat nou uit? Lekker voetballen!” antwoordde Sebas, en het bleek een zeer verstandige beslissing.

Ondanks aardig veldspel ging vanwege naïef vooruit verdedigen de oefenwedstrijd kansloos verloren met maar liefst 6-0. Een beetje geflatteerd, maar toch kansloos ingemaakt. Het bleek een wijze les voor een week later.

Met een beetje knikkende knieën stond het vierde toen weer op het kunstgras van de Kluis, maar nu om het echie. Het zal toch niet weer 6-0 worden? Toen de bal na een goede steekbal opnieuw achter onze invaller-doelman van het derde geschoten werd vreesden we het ergste. Maar gelukkig bleek onze spits Carlo deze week wel alert. Na een uitbraak prikte hij de bal precies tussen de Union-keeper en de doelpaal: 1-1. Even later bleek nieuwe aanwinst Michel Orth erg onzelfzuchtig na een prachtige aanval, toen hij in kansrijke positie in het strafschopgebied de bal toch afschoof naar Leon, die er nog beter voorstond: 1-2. Een luxe voorsprong, die niet lang vastgehouden werd. Hoewel we veel beter verdedigden dan vorige week stak Union toch nog een keer dwars door onze afweer heen: 2-2 en rust.

Tijdens de rust was er paniek. Onze keeper moest naar zijn derde elftal. Wie moest er keepen bij zo’n spannende stand? Lange Jan bood zich aan. Een erg goede keuze, want Jan hield in de tweede helft prachtig de nul. Zo keek hij een gevaarlijke uitval van de Union-spits op de paal, waar de speler natuurlijk had moeten afgeven op twee meegelopen ploeggenoten. Lucky Kolping-Dynamo 4, dat tevreden leek te zijn met een 2-2 gelijkspel. Maar Leon dacht daar anders over. Met veel kunst en vliegwerk (hij nam de bal mee met de hak, bil, knie, nek en rug) zette hij een moeizame aanval op. Maar langzaam kwam hij al combinerend toch dichter bij het Union-doel, waar hij het zowaar fraai wist af te maken. Een heerlijke comedy-capers goal na ferm doorzetten!

Verbazing alom. Na het laatste fluitsignaal bleek dat we met 2-3 hadden gewonnen. En dat na die 6-0 van vorige week. We konden het niet geloven. De tegenstander ook niet, maar we werden wel sportief gefeliciteerd. Het wonder van de Kluis was geschied….

4 september: Union 5 - Kolping-Dynamo 4 (oefen) 6-0

11 september: Union 5 - Kolping-Dynamo 4 (echie) 2-3