Blonde leeuw velt zwakke prooi
- Gegevens
- 11 oktober 2011 14:57
- - Ramon Gillich
Het is de 65e minuut. Alle ogen zijn gericht op het strafschopgebied van Nijmegen. Als je een beetje dromerig bent ingesteld en een klein beetje fantasie hebt zie je een prachtig, National Geographic-waardig tafereel. Een kudde nietsvermoedend grazende impala’s tegen een door de zonnegloed oranjerood kleurende schemering verandert in een zenuwachtig op en neer hoppende massa als het minimale geritsel van het lange gras weerklinkt tegen de stilte van de savanne.
Als groep zijn ze sterk, individueel zwak. En zoals bekend in de dierenwereld: de sterke leeuw kiest altijd een zwakke prooi, die hij selecteert door angst te stichten onder zijn potentiële slachtoffers. Intussen wordt de toeschouwer heen en weer geslingerd tussen verbeelding en werkelijkheid.
De sluipende leeuw is de kudde tot op enkele meters genaderd. Jeffrey heeft zich sluw losgemaakt aan een klutssituatie voor de goal en wacht een meter of 25 schuin voor de goal af. De impala’s hoppen zenuwachtig door elkaar, terwijl een kudde statige olifanten van een behoorlijke afstand toekijkt. Het publiek langs de kant wordt rumoerig als de bal er maar niet in wil. Dan gebeurt het: Een klein impalaatje is zijn moeder kwijt en rent gedesoriënteerd de verkeerde kant uit. Plots komt de bal uit de kluwen spelers tevoorschijn. Het waarschuwende getrompetter van moeder olifant klinkt in de verte, maar het is al te laat. Het publiek langs de lijn roept om ‘rust’ en ‘tijd’, maar het is al te laat. In een fractie van een seconde flitsen de ogen heen en weer. De gekromde klauwen (tenen), een krachtige afzet, een machtige sprong en dan is daar het contact als de woeste tanden de prooi in één beet doden. Het contact tussen schoen en bal is kort, maar blijkt dodelijk wanneer de kanonskogel van Jeffrey een fractie later inslaat in de kruising achter een verbouwereerde doelman. Het triomferende gebrul is tot in de wijde omgeving te horen en echoot nog eens terug tegen de bergketen aan de horizon. De vreugde explosie onder supporters en spelers is groot en Jeffreys frustratie van de ochtend is omgezet in euforie!
Heel sportpark d’Almarasweg voelt het. Kolping Dynamo gaat deze wedstrijd winnen. Nijmegen zet in het vervolg nog wel aan. Het stuurt de troepen naar voren en zet de thuisploeg ook onder druk, maar deze barst niet, ondanks een aantal vervelende blessuregevallen. Kolping Dynamo zakt ver in en komt zelf niet meer toe aan het uitspelen van de ontstane ruimtes. De vastberadenheid om de 3 punten in huis te houden geeft echter de doorslag en als de uitstekend leidende scheidsrechter voor het laatst fluit, kan het eerste blaadje bier richting kleedkamer gebracht worden.
Voorgeschiedenis
De tweede helft van de wedstrijd tegen Nijmegen stond voor Kolping Dynamo in het teken van afmaken waar het voor rust mee begonnen was, maar waar het slechts een 1-1 tussenstand aan over had gehouden. Hoewel het voetbal van iets minder niveau was werd er wel geknokt en drong de ploeg nadrukkelijk aan. Tot aan het hierboven omschreven, geweldige doelpunt van Jeffrey. (De Gelderlander van maandagochtend hield het overigens bij de omschrijving “een afstandsknal van Jeffrey Jansen”, maar dat terzijde.)
Ook voor rust had Kolping Dynamo al gedeeltelijk gehoor gegeven aan de oproep van trainer Duis om overtuiging en plezier uit te stralen. Hoewel het nog lang niet top was, werd er bij vlagen goed gewerkt en het betere voetbal komt dan vanzelf bovendrijven. Het was dan ook als een donderslag bij heldere hemel dat Nijmegen halverwege de eerste helft op voorsprong kwam. Tot dan toe was Kolping Dynamo de bovenliggende partij en was het scherper in de duels dan een slap spelend Nijmegen.
De openingstreffer, van dichtbij ingeschoten, bracht de thuisploeg echter niet van haar stuk. Niet veel later mocht Dennis dan ook al de gelijkmaker maken. Door een kopbal van Ramon en een misser van een verdediger alleen voor de keeper gezet, rondde de oudste Kaldenberg met een subtiel stiftballetje fraai af en zette daarmee de ruststand op het scorebord.
De overwinning die een dik uur later over de streep getrokken werd, leverde vrolijke gezichten op en smaakt naar meer. De eerste mogelijkheid daartoe is aankomende zondag als de uitwedstrijd tegen Niftrik op het programma staat.



Kevrell
2011-12-07 11:35:53
I told my grandtmoher how you helped. She said, bake them a cake!
Reageer op deze reactie