Eerste puntenverlies Vierde elftal

Gegevens

27 oktober 2011 08:19

- Leon Platenkamp

Wat moet je in vredesnaam doen als er, zoals in het afgelopen weekend, geen competitieprogramma is?

"Even het eerste puntenverlies van Kolping-Dynamo Zondag 4 uit de doeken doen", moet Leon Platenkamp gedacht hebben en hij klom in de tekstverwerker.

9-10-2011: Overasseltse heren weren zich kranig

In Overasselt was het dan zover. Na 4 opeenvolgende overwinningen het eerste puntenverlies.  Geen 3 maar 2, dat wel. We zijn dit seizoen moeilijk te verslaan, dat bleek afgelopen zondag.

Lekker vroeg om kwart voor 9 (Robin om 7 uur vertrokken) verzamelen om richting Overasselt te rijden. Maar hoe kom je daar? In de auto van Carlo vdB is hier zeker 40  minuten over gediscussieerd, de tijdsduur volgens de ANWB Routeplanner met betrekking tot de route die Carlo had gekozen. Heen en terug welteverstaan. Michel Klaassen via de Weezenhof was er uiteindelijk in geslaagd de kortste route te scoren, dankzij de TomTom. Niemand nam echter de veel mooiere toeristische route van ondergetekende, blijft jammer. Uiteindelijk was iedereen minus zieke Jan, katerige Roel,  vader Sebas, uitgeleende Frits, reizende Jeroen en geblesseerde René er toch maar mooi op tijd. Zelfs Dustin met de kleine die zijn ouders 150 km. liet rijden om te kunnen meespelen. Hulde, wat een liefhebber.

Slap, slecht, slordig en slabbekakkerig
Over de eerste helft kunnen we kort zijn: slap, slecht, slordig, slabbekakkerig en nog meer die met “sl “ beginnen. Toch had Michel Klaassen de score kunnen openen maar alleen voor de keeper besloot hij tot een lob van 20 meter, jammer. Overasseltse Boys anderhalve kans, inclusief een penalty. Rust 2-0.

Ivoriaans voetenwerk
In de rust  werden Michel Orth en Leon, beiden hadden beter niet kunnen beginnen met hun ouderdomskwalen, vervangen door Ivor Straetemans en Mark van Lieverloo. Het werd direct duidelijk dat er veel meer in zat tegen een tegenstander met een behoorlijk hoge gemiddelde leeftijd. Onder aanvoering van een sterke Ivor werd het al redelijk snel 2-1, uit een vrije trap die net zo goed een penalty had kunnen zijn, van dezelfde Ivor. Door het loopwerk van Mark kwam Carlo diverse keren in scoringspositie, maar hij ‘kwam kracht tekort’ (zullen we maar schrijven). Nadat Michel Orth als grensrechter de vlag erbij neer had gegooid, op dringend advies van de arbiter (die later zelf nog neerging maar dit terzijde), maakte good old Michel Klaassen de 2-2 uit een corner van Ivor.
Kansen op 2-3 waren er ook nog (Taco!), maar de 2-2 was een juiste afspiegeling van de wedstrijd als geheel.

16-10-11: Fit en jong UHC trekt aan langste eind

Vandaag de jongens van UHC 5 op het programma. Na een heerlijk ontbijtje voor de teamspirit, verzorgd door Roel en Sebas, werd de opstelling in de kleedkamer voorgelezen door mascotte Cas. Met Cas werd immers nog geen punt verspeeld dit seizoen. Hij mocht ook de aftrap verrichten en dat hadden we beter niet kunnen doen. Vast ritueel nl. doorbroken of was het toch het te zware ontbijt?

In ieder geval werd er weer zo slap begonnen als vorige week. UHC was afwachtend (je speelt toch tegen de koploper…), maar maakte een fittere indruk dan wij. De beste kansen waren wel voor Het Vierde met als megakans de voorzet van Sebas die Michel K. alleen kon missen als hij blind zou zijn geweest. En ja hoor. Voor een leeg doel wist hij de bal exact de verkeerde kant op te koppen. Verklaring van hem: hij kon niets zien door de laagstaande zon. Blijkbaar gaf dit aanzicht UHC zoveel moed dat ze daarna een stuk sterker voor de dag kwamen. Rust was 0-0.

Dromen van de Goffert
Tweede helft….tja, 0-1, 0-2, 0-3 en dankzij een enorme blunder van de keeper maakte Sebas nog 1-3. Weinig woorden maar aan vuil maken. Misschien door de herfstkou, of dat de gedachten al bij NEC-Vitesse waren? Een paar spelers in fysieke zin in elk geval wel. Het laatste kwartier was wel weer hoopgevend.

Zondag pakken we de punten weer!