Verslag OSC Zat. 2 vs Kolping-Dynamo Zat. 4

Gegevens

21 november 2011 14:49

- Tom Brom

Wedstrijdverslagen…Tsja, eigenlijk zijn ze alleen leuk om te schrijven als je gewonnen hebt. Daar waar de website van de v.v. Kolping-Dynamo jarenlang bekend stond om haar wedstrijdverslagen, vaak met hier en daar een kleine kwinkslag, valt de site tegenwoordig vooral op door spreekwoordelijke droogte. Het lijkt wel alsof men binnen de club denkt dat het schrijven van een wedstrijdverslag slechts voor enkele taalkundig getalenteerde clubgenoten is weggelegd. Niets is echter minder waar.

Het wedstrijdverslag past gewoon in het rijtje waarin zaken zoals ‘het samen leefbaar maken van het clubhuis’, ‘het samen zorgen voor de wedstrijdkleding’ en ‘het samen zorgen voor een gezellige 3e helft’ thuishoren. Schuif deze taak dus niet altijd in dezelfde schoenen, maar deel ook deze verantwoordelijkheid met elkaar.

Om ook de slechte wedstrijden met dito resultaat te voorzien van enig commentaar is een lastige opgave. Lastig, niet onmogelijk. Een oppervlakkige opsomming van feiten voorziet de trouwe schare fans ook van de nodige informatie. De lat hoeft niet op het niveau te liggen waar Ramon Gillich en John Arts hem in de afgelopen jaren naartoe hebben gestuwd! We moeten onze achterban informeren! Dat is onze taak. Doen we dit niet dan staat Louis van Gaal binnenkort ook onaangekondigd bij ons op de stoep!

Schrijvers van Kolping-Dynamo: Gaat heen, vermenigvuldig u en laat wekelijks iets van u horen!

Goed, tot zover…nu de wedstrijd.

Kenners hebben het altijd al geroepen en zijn het blijven roepen, ook in de slechte tijden: Kolping-Dynamo 7/Kolping-Dynamo Zaterdag 4 is en blijft het paradepaardje van de club. Daar waar dit seizoen andere teams, zoals zondag 2 en zondag 4, zich aan de bovenkant van de rangschikking melden, maakt het 7e (zoals het nog altijd heet) een topseizoen door. Enkele nieuwelingen die bij de hand werden genomen door routiniers als Alfred Boland, Theo Verhoeven, Kees van Bergen en Maarten van Loveren; het zorgde voor een stroom aan goede resultaten. Ik hoor u denken: Maarten van Loveren? Dat is toch geen routinier? Inderdaad, dat heeft men jarenlang gedacht…totdat Maarten, totaal onverwachts, voorafgaand aan de wedstrijd tegen OSC in Oosterhout liet weten deze week 50 jaren oud te zijn geworden. Enkele verbouwereerde blikken vielen Maarten ten deel en zelfs de dienstdoende barman keek vol ongeloof Maarten’s richting op. Nadat een paspoortcontrole uitsluitsel bracht nam van Loveren plaats in het doel. Aan wat er in de daaropvolgende 45 minuten gebeurde wil men niet al te veel woorden vuil maken. Het was een drama. Onsamenhangend, futloos, gebrek aan werklust, angstig en een opeenstapeling van fouten. Het was 3-0 bij rust. En niet voor ons.

Ondanks de aanwezigheid van trainer Geurt nam aanvoerder Kees het woord. Een week eerder hadden Kees en Louis zich nog goed laten voorlichten door sportpsycholoog Paul van Zwam. Een zeer interessante bijeenkomst overigens, waar menig KD-lid wat van had opgestoken, mits ze aanwezig zouden zijn geweest. De mensen die er wél waren hebben echter uitstekend vermaakt. Maar ik dwaal af. Kees nam het woord en ging zijn team verbaal te lijf. Een uiterst gemotiveerd KD7 verliet de kleedkamer.

Na een klein kwartiertje in de 2e helft moest Theo ‘de Grijze Motor’ Verhoeven zich laten vervangen met een liesblessure. Een eerste helft vol sleuren en zwoegen deed een eerder opgelopen liesblessure opspelen. Een aderlating voor het team aangezien Theo samen met Kees en Maarten een van de weinigen was die in de 1e helft wel een voldoende rapportcijfer konden overleggen. Vlak na de wissel Frits voor Theo zorgde Hans voor de 3-1. Tom werd weggestuurd op rechts, zijn voorzet belandde via de keeper bij Alfred, wiens inzet door Hans doeltreffend van richting werd veranderd. Bewust overigens. Hoop doet leven en er was weer wat hoop in de blauw-zwarte harten. Hartstochtelijk ging men op zoek naar de volgende treffer. Die kwam niet lang na de 3-1. Nadat Charles het speelveld geblesseerd had moeten verlaten en kramp zich voor het eerst meester had gemaakt van de kuiten van Tom, zorgde laatstgenoemde kort daarna met een afstandschot voor 3-2. Kort daarna verliet hij veld omdat zijn kuiten het tempo van het 7e niet konden volgen. Met 10 overgebleven spelers ging men op zoek naar de 3-3. In de tussentijd mocht men ook niet klagen dat Maarten enkele enorme kansen voor OSC naast of op de paal keek óf ze zelf een halt toe riep. De 3-3 zou echter volgen. Hans werd prachtig diep gestuurd en faalde niet in de afwerking. Dat hij enkele minuten later Alfred over het hoofd zag is hem vergeven. Een prachtige comeback van Kolping-Dynamo, ingegeven door werklust, werd alsnog beloond met een punt.